İlişkimizde artık ilk günlerdeki heyecan kalmamıştı. İlk zamanlar bütün günümü seninle harcıyordum. Sabah gözümü açtığımda ilk seni görüp gün içinde bulduğum her fırsatta soluğu senin yanında alıyordum. Sürekli beni eğlendirecek şeyler buluyor, süprizlerinle beni şaşırtıyordun. Seninleyken canım hiç sıkılmıyordu. Ancak bir süre sonra seninleyken eskisi kadar gülmemeye başladım. Yaptığın herşey çok sıradan gelmeye başladı. Gün içinde yaptığım her ziyaret sanki bir zorunluluk halini almıştı. Artık seninle beş dakika geçirince sıkılmaya başlamıştım. Senin anlayacağın ilişkimizdeki tüm heyecan gitmişti ve ben yeni heyecanlar aramaya başlamıştım. İşte tam da bu sırada o çıktı karşıma. Onu herkes çok seviyordu, insanlar onunla acılarını, mutluluklarını, heyecanlarını gece gündüz demeden paylaşıyorlardı. Üstelik olan biten her şeyden haberi de vardı. Ona sorduğunda cevabını bulamayacağın soru yoktu. Ben de daha fazla dayanamadım ve tanıştım kendisiyle. İlk zamanlar biraz çekingendim ona karşı, çok sık ziyaret etmiyordum. Zaman geçtikçe, onun rahatlığına kaptırdım kendimi ve ben de diğerleri gibi döktüm içimi. Her gün saatlerce zaman geçirmeye başladım onunla. O günden sonra aklıma önce hep o geldi, ardından bir alışkanlık gibi sen. İlk başlarda, ikinizi birden idare etmeye çalıştım ama o, o kadar çok zamanımı alıyorduki seninle ilgilenecek zaman bulamamaya başladım. Artık benim için sadece o vardı. Sense, eskilerde kalıp unutulup gittin. İtiraf ediyorum sevgili facebook, seni twitter ile aldattım.

Reklamlar