Yanlış insanlar mı seçmiştik hayatımıza, yoksa seçtiğimiz hayatlar mıydı yanlış olan… Peki var mıydı ki doğru olanı seçme şansı. Seçenekler sunulmuştu da biz mi görmemiştik doğruyu. Görmek istememiş miydik yoksa. Bile bile mi attık kendimizi uçurumlara ve şimdi düşerken mi geldi aklımız başımıza. Yok muydu ki artık bir geri dönüş, tutunacak bir dal uçurumun kenarında. Son pişmanlık birkez olsun fayda etmeyecek miydi bizim için. Nasıl düzelirdi ki yanlış seçimler artık bu kadar yaklaşmışken. Pişmanlık… Geri dönüşü olmayan yollar… Karamsarlık… İşte görüyorum şimdi altımdan akan nehri , buradan sonsuza düşerken… Belki de asıl kurtuluşumuz oydu, farkına varamadığımız. Son bir umut işte insanoğlundaki. Belki, nehir alıp götürecekti tüm yanlışlıkları. Belki… Belki de herşey için çok geçti artık.

Reklamlar